Om 08.00 bed uit, even lekker koud douchen, de heater in de douchekop was kaduuk, daarna een goed ontbijt, betalen en naar de bank om geld te wisselen. Maar dan kom je onvermijdelijk weer in een lange rij van wachtenden, geen nummertjes trekken, maar zelf in de gaten houden wat de volgorde is. de bank werkt heel erg inefficiënt, de ene bankmedewerkster is druk met haar nagels, de ander wordt van haar werk gehouden door een collega die haar weekend moet doornemen.
Bijna alles gaat met de hand en formulieren. Er zijn twee hoge loketten waar je terecht kunt, elk biljet wat je wilt wisselen wordt grondig bekeken en bij een scheurtje afgekeurt. Dan waardeer je het enorm dat we thuis alles met geldautomaat en pin kunt afhandelen. Na een dik uur was het geregeld en konden we weer verder.


Op weg naar Maria el Gordo, 170 km verderop. Onderweg zie je heel veel mensen met paard en wagen, oude vrachtwagens als taxi, en oude rokende cadillacs en cheffies. Het is net of de tijd sinds de jaren 50 heeft stilgestaan. Onderweg allemaal lifters, maar we hebben niemand meegenomen. Dan tanken, er zijn twee pompen met dezelfde benzine, alleen de prijs is verschillend, wij moeten de duurste hebben zo wordt me verteld terwijl ik de goedkoopste slang er al in heb hangen. 1.32 per liter, de andere was 1 euro per liter.
Op het eindpunt van vandaag zijn we bij het hotel aan zee.

Er is hier verder niets, alleen een resort, waar je lekker luieren kunt en wat zwemmen, snorkelen en duiken. We hebben geen bandje om de pols gekregen, maar voor de rest is het concept hetzelfde. Het is dus even omschakelen voor ons, tranquillo, relax. s ‘ Middags lekker aan het bounty witte strand gelegen en s ‘ avonds uit eten in het buffetrestaurant. Een kale vreetschuur, waar we Rob (de Heus, smaakpolitie) een keer heen moeten sturen. Met een half uur stonden we al weer buiten. Rest nog een ding te doen: eten weg te spoelen met Moijto’s bij strandbar. Dat beviel ons prima.




































